تبليغاتX
سطل زباله دل - Atole

سطل زباله دل

من نیامدم که بمانم فقط آمدم کمی بازی کنم و بروم


   من همون جـزيره بودم خاکي و صميمي وگرم
               واسه عشقبازي موجا قامـتم يه بستر نرم
                       يه عـزيز دردونه بودم پيش چشم خيس موجا
                                     يه نگيـــن سبز خـــالص روي انگشتر دريا
                                            تا که يک روز تو رسيدي توي قلبم پا گذاشتي 
                                                          غصه هاي عاشقي رو تو وجودم جا گـــذاشتي

 

   زير رگـــــــبار نگـــــــــــاهت دلــــم انگار زيرو رو شد
                                                براي داشــــــتن عشــــــقت همه جونـــــــم آرزو شد

 

   تا نفس کشيدي انگار نفسم بريد تو سينه
               ابر و باد و دريا گفتن حس عاشقي همينـه
                       اومدي تو سرنوشتم بي بهــــونه پا گـذاشتي
                                     اما تا قايقي اومد از من و دلـم گذشتي
                                             رفتي با قايق عشقـت سوي روشــــني فردا
                                                            من و دل اما نشستيم چشم به راهت لب دريا

  
   ديگه تو خـاک وجــودم نه گـلي هست نه درخـتي
                                               لحظه هاي بــي تــو بـــودن ميگذره اما بـه ســــختي
   دل تنها و غريبم داره اين گوشه مــــي ميره ولي
                                               حـــتي وقت مــــــردن باز سراغـــــت و مـــــي گـيره
   مي رسه روزي که ديگه قعر دريــا ميشه خـــونم
                                               اما تو درياي عـــشقت باز يه گوشـــه اي مـــي مونم

   پ.ن:این شعرو از طرف خودم تقدیم میکنم به خودم...
   

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت16:51توسط S.N |